29 ژوئن 2023- طبق تحقیقی که در مجله قلب اروپا منتشر شد، "تنهایی" یک عامل خطر بزرگتر برای بیماری قلبی در بیماران دیابتی نسبت به رژیم غذایی، ورزش، سیگار کشیدن و افسردگی است.

پروفسورLu Qi ، نویسنده این مطالعه، از دانشکده بهداشت عمومی و پزشکی گرمسیری دانشگاه تولان، در نیواورلئان، گفت: «به نظر می رسد کیفیت تماس اجتماعی برای سلامت قلب در افراد مبتلا به دیابت مهمتر از تعداد درگیری ها باشد.» ما نباید اهمیت تنهایی را در سلامت جسمی و عاطفی کم اهمیت جلوه دهیم. من بیماران مبتلا به دیابت را که احساس تنهایی می کنند، تشویق می کنم که به یک گروه یا کلاس بپیوندند و سعی کنند با افرادی که علایق مشترک دارند، دوست شوند.

دکتر Kahl  و همکارانش در سرمقاله ی این مجله نوشتند: «تنهایی و انزوای اجتماعی در جوامع امروزی رایج است و این موضوع در سال‌های گذشته به مرکز توجه تحقیقات تبدیل شده است، به ویژه به دلیل همه‌گیری COVID-19 و دیجیتالی شدن مداوم جامعه.» تنهایی به کیفیت تماس های اجتماعی اشاره دارد، در حالی که انزوا به کمیت اشاره دارد.

آنها افزودند: "نوع انسان ذاتاً اجتماعی است. انسان ها نه تنها به حضور دیگران نیاز دارند، بلکه برای رسیدن به بزرگسالی سالم به روابط اجتماعی معنادار متکی هستند. به عنوان انسان، ما تلاش می کنیم به یک خانواده، یک گروه همسال، یا یک جامعه تعلق داشته باشیم. این تعاملات اجتماعی با خانواده، دوستان، همسایگان یا همکاران برای سلامت جسمی و روانی ما بسیار مهم است."

بیماران مبتلا به دیابت، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی هستند و بیشتر از همسالان سالم خود احساس تنهایی می کنند. مطالعات قبلی در جمعیت عمومی نشان داده است که تنهایی و انزوای اجتماعی هر دو با احتمال بالاتر بیماری قلبی عروقی مرتبط هستند. در این مطالعه محققان تاثیر تنهایی و یا انزوای اجتماعی را بر ابتلای بیماران دیابتی به بیماریهای قلبی عروقی، بررسی کردند.

این مطالعه شامل 18509 بزرگسال 37 تا 73 ساله از بیوبانکبریتانیا بود که به دیابت مبتلا بودند اما در ابتدای تحقیق دچار بیماریهای قلبی عروقی نبودند. تنهایی و انزوا با پرسشنامه ای ارزیابی شد که به هر یک از ویژگی های پرخطر یک امتیاز اختصاص می داد. ویژگی تنهایی پرخطر عبارت بود از احساس تنهایی و این که هرگز یا تقریباً هرگز نمی‌توان به کسی اعتماد کرد، که امتیاز کلی آن از صفر تا 2 بود. عوامل انزوای اجتماعی پرخطر زندگی به تنهایی، ملاقات کمتر از یک بار در ماه با دوستان و خانواده و شرکت نکردن در فعالیت های اجتماعی حداقل یک بار در هفته بود که نمره کل آن از صفر تا 3 بود.

حدود 61.1٪، 29.6٪ و 9.3٪ از شرکت کنندگان به ترتیب نمرات تنهایی 0، 1 یا 2 داشتند، در حالی که 44.9٪، 41.9٪ و 13.2٪ از شرکت کنندگان به ترتیب نمره انزوا 0، 1 یا بیشتر از 2 داشتند. محققان ارتباط بین تنهایی، انزوا و بروز بیماری قلبی عروقی را پس از تعدیل عواملی که می‌توانند بر روابط از جمله جنسیت، سن، محرومیت، شاخص توده بدنی (BMI)، داروها، فعالیت بدنی، رژیم غذایی، الکل، سیگار کشیدن و کنترل قند خون، فشار خون و کلسترول تأثیر بگذارند، تجزیه و تحلیل کردند.

طی یک پیگیری متوسط 10.7 ساله، 3247 شرکت کننده به بیماری قلبی عروقی مبتلا شدند که از این تعداد 2771 نفر دچار بیماری عروق کرونر قلب و 701 نفر دچار سکته مغزی شدند (برخی بیماران هر دو را داشتند). در مقایسه با شرکت‌کنندگانی که کمترین نمره ی تنهایی را داشتند، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی در افرادی که امتیازات 1 یا 2 داشتند به ترتیب 11% و 26% بیشتر بود.نتایج مشابهی برای بیماری عروق کرونر قلب مشاهده شد، اما ارتباط با سکته مغزی از نظر آماری معنی‌دار نبود. نمرات انزوای اجتماعی با هیچ یک از پیامدهای قلبی عروقی ارتباط معناداری نداشت.

محققان همچنین اهمیت نسبی تنهایی را در مقایسه با سایر عوامل خطر در بروز بیماری های قلبی عروقی ارزیابی کردند. تنهایی تأثیر ضعیف تری نسبت به عملکرد کلیه، کلسترول و BMI نشان داد، اما تأثیر قوی تری نسبت به افسردگی، سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و رژیم غذایی داشت.

پروفسور Qi، گفت: "تاثیر تنهایی به عنوان یک عامل مستعد کننده ی بیماری های قلبی عروقی از چندین عادت سبک زندگی بیشتر است. ما همچنین دریافتیم که برای بیماران مبتلا به دیابت، پیامد عوامل خطر فیزیکی (مانند کنترل ضعیف قند خون، فشار خون بالا، کلسترول بالا، سیگار کشیدن و عملکرد ضعیف کلیه) در افرادی که تنها بودند در مقایسه با کسانی که تنها نبودند، بیشتر بود."

وی در پایان گفت: "یافته‌های ما حاکی از آن است که پرسش از بیماران مبتلا به دیابت در مورد احساس تنهایی باید به عنوان بخشی از ارزیابی استاندارد با ارجاع افراد آسیب ‌دیده به خدمات سلامت روان تبدیل شود".

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-06-loneliness-linked-elevated-cardiovascular-disease.html